خاطرات احمدی نژاد

سه شنیه آخر سال.
آقا فرمودن شب عیدی باید یه فکری هم برای غیر بسیجیا بکنیم بکنیم بکنیم. آخه دیروز طبق دستور آقا از بودجه مخصوص خودشون به همه بسیجیا معادل دو ماه حقوق عیدی دادیم دادیم دادیم. حقشونه حقشونه. آقا چند تا بودجه مخصوص دارن که اینجور خرجا به گردن بیت المال و دولت نیفته. دمش گرم که اینقدر به فکر مردمه مردمه دمه دمه. از جیبش میده. آقا میگن همه زحمتای نظام به گردن بسیجیاس. آقا گفت به خودم هم شیش ماه عیدی بدم و به هر کدوم از وزرا سه ماه. عرض کردم من قراره عدالت برقرار کنم. نمیشه که من شیش ماه عیدی بگیرم و وزراء هرکدام سه ماه. عادلانه نیست. آقا چپ چپ نیگاهم کردن و فرمودن بسیار خوب به خودت هم سه ماه میدم تا عدالت برقرار بشه برقرار بشه برقرار بشه. از قدیم گفته ن لعنت بر دهانی که بی موقع باز شود. جرات نکردم چیزی بگم. بازم دمش گرم که سه ماه حقوق به ما عیدی دادن. آقا فرمودن اگه بتونیم به کارمندای دولت که سابقه مخالفت با نظام ندارن و بسیج ادارات تاییدشون می کنه هرکدوم معادل یکه هفته حقوق عیدی بدیم باعث شادی روح امواتمون میشه واتمون میشه واتمون میشه. میخواستن این پول رو هم از بودجه مخصوصشون بدن که من گفتم آقا به عمامه ات قسم اگه بذارم این یکی رو حساب کنی. این دیگه باید به حساب دولت باشه. نباید اینقدر فشار به بودجه مخصوص شما بیاد. لبخند زدن و دعا فرمودن. بعدش پرسیدن که به نظر شما چیکار کنیم که چهارشنبه سوری شلوغ نشه شلوغ نشه. عرض کردم شاید اگه فتوا بدین که زدن ترقه وضو رو باطل میکنه ملت ترقه نزنن ترقه نزنن. آقا چپ چپ نیگا کرد و گفت مومن اولا مگه اینای که ترقه می زنن نماز میخونن؟ تازه بخونن؛ اینا که مقلد من نیستن. تو مگر نمیدانی که مقلدین من همه در خارج از ایران هستند. از این طرحها ندی بهتره ندی بهتره. ما رو بگو که فکر میکردیم همه ایرانیا مقلد آقا هستن.